PROGRAM GALERIJE REMONT U 2015. GODINI
“PORTRET M. B.”
Zoran Todorović

Izložba traje do petka, 6.2.2015.

Tokom prve nedelje februara u galeriji Remont beogradskoj publici biće dat na uvid novi rad Zorana Todorovića. Video rad „Portret M. B.“  predstavlja potencijalni početak novih umetničkih istraživanja realnosti  koje možemo nazvati mutiranim realnostima. Sudbina daljeg razvoja istraživanja vezana je za reakcije i kritike publike koje se inače provociraju i i postaju integralni deo Todorovićevog rada. 

“Analitički portret osuđenika M.B. i njegovo  javno izlaganje je zapravo prilika za radni sastanak koji svojim dnevnim redom otvara nekoliko tema koje se odnose na magloviti i još nesimbolizovani prostor novih društvenih i srodničkih veza i odnosa. Tema je početak novog reda, transhumani poredak sveta koji ovim tek pokrenutim projektom poretreta dobija neka  konkretna i iznenađujuća lica. To će takođe biti prilika da se sagledaju i ispitaju pristupi i procesure umetnosti u odnosu na izabrane teme.” 

Zoran Todorović.

Zoran Todorović (Srbija) je umetnik rođen u Beogradu 1965. Živi i radi u Beogradu. Docent je na Fakultetu likovne umetnosti Univerziteta umetnosti u Beogradu. Diplomirao je na odseku za slikarstvo Fakulteta likovnih umetnosti Univerziteta Umetnosti u Beogradu. U svojim radovima tematizuje pitanja nadzora i kontrole otkrivajući neprijatne istine i skrivene motivacije. Izlagao je u vodećim svetskim institucijama i festivalima novih medija u Evropi i šire, između ostalog, predstavljao Srbiju na 53. bijenalu u Veneciji. 

http://www.zorantodorovic.com/ 


VELIKA RASPRODAJA UMETNIČKIH RADOVA / PUBLICI NA NOGE

Šok zadruga u Remontu

petak, 13. februar 2015. od 12 do 20h 

Šok zadruga (ex Art Klinika) iz Novog Sada će u petak, 13. februara od 12 do 20 časova u prostorijama Remonta organizovati veliku rasprodaju umetničkih predmeta. Rasprodaja je deo niza aktivnosti “Publici na noge” Šok zadruge a ovo je drugi put da novosađani dolaze beogradskoj publici “na noge”. 
Ljubitelji umetnosti će po jedinstveno niskim cenama moći da dođu do radova preko 40 različitih autora iz zemlje i inostranstva. U ponudi će biti crteži, slike, grafike, objekti i printovi kao i specijalna ponuda unikatno dizajniranih predmeta poput majici, kecelja, cegera i puzli. 


Sav ostvareni prihod namenjen je za dva važna cilja:

ZA OPSTANAK ŠOK ZADRUGE
Više o konstantnim problemima i paradoksima egzistencije Šok zadruge (ex Art klinike), najznačajnijeg i najaktivnijeg domaćeg umetničkog kolektiva > 
http://sokzadruga.com/2014/12/27/srecne-praznike-zeli-vam-sok-zadruga/

ZA NAGRADU “POHVALA” 
Nagrada Pohvala je nastala kao inicijativa aktera savremene umetničke scene okupljenih oko platforme AKUMULATOR sa idejom da se skrene pažnja na dobre prakse u razvoju scene. Rasprodaja Šok zadruge je samo jedan od načina prikupljanja srtedstava za novčani deo ove nagrade > http://www.akumulator.link/pohvala/
https://www.facebook.com/events/852879078091615/?fref=ts 

p.s. pokloni mogu biti jeftini ali mogu biti i posebni *

TRANS

Mihailo Vasiljevic, izložba fotografija


Otvaranje izložbe u ponedeljak 23.02. u 19h


    „[...] Ove fotografije nisu otvoren politički akt i ne nude stav koji pokazuje tendenciju da se uklopi u postojeći lokalni politički ekstrem. U okviru odgovornosti koje je umetnik sebi spreman da zada i koje okruženje od njega eventualno očekuje, čini se da je ovakav pristup pasivan i da pretpostavlja eskapizam. Bez obzira na njihovu bipolarnost, društvenu angažovanost Vasiljevićevih radova zapravo treba posmatrati kroz distinkciju pojmova:angažovana umetnost – angažovanje društva. U osnovi svakog kritičkog angažmana i aktivizma je upravo ukazivanje, shodno vrsti problema, na pasivnost društva i njegovo neangažovanje; ovde se,međutim, pitanje iznosi poput krajnje dileme o svrsishodnosti direktne kritike aktuelnih društvenih poredaka, iako je jasno da za takvu kritiku postoje nesumnjivi razlozi. Izostajanjem direktne kritike, zapravo, ustupa se mesto otvorenom upozorenju koje, poput tangentne linije, to društvo dotiče i oslanja se na njega, ali potom zauzima svoj kurs i izmiče. Takvo upozorenje odnosi se na društvo koje nije sposobno da primikritiku, da je razume i da pristane na promenu, pa se na taj način konstatovanje može posmatrati kao dodatni metod u kome se artikuliše drugačija vrsta suočavanja. U solarizovanoj stvarnosti društveno-političkih zbivanja koja umrtvljuju pojedinca i uklanjaju mogućnost ostvarivanja naprednijeg sistema, društvo suštinski dovodi sebe u pitanje, dok u konačnoj razmeni postaje manje bitno u odnosu na sudbinu same individue. 
    Iako pojedinačne fotografije, bar onako kako ih je Vasiljević koncipirao, ne istupaju kao metafore, naziv koji ih povezuje, Trans., mogao bi biti jedna rastuća metafora puna višeznačnosti, nedoumica i skrivenih poruka. Metafora u kojoj se metod konstatovanja istovremeno iščitava kao prividna slika pasivnog posmatranja i kao znak mogućeg suočavanja koji su apstraktno podignuti na nivo bunta, u kome je indiferentnost prema očiglednom modelu kritike ustupila mesto opreznijem pogledu ka spoljnim manifestacijama.
    Srbija na Vasiljevićevim fotografijama istovremeno izgleda kao nešto poznato i nepoznato; prihvatljivo i odbojno; umetničko i dokumentarno; sažimajuće i rastočivo; programsko i nasumično; objektivno i subjektivno; duhovito i otuđeno; naše i tuđe. Razumevanje serije fotografija Trans. treba tražiti na pokretljivoj lokalnoj društvenoj ravni punoj paradoksa, političke neizvesnosti i permanentne traumatizacije,što sve zajedno izgrađuje, svima nama vidljivo, nestabilno polje egzistencije. Konflikt sa stvarnošću, mada to nije očigledno, jeste početna referenca pomoću koje se pristupa Vasiljevićevim fotografijama. Taj konflikt ostaje kao večiti obrazac samopotvrđivanja i međusobnog odmeravanja snaga unutrašnjeg ličnog sveta i onog sveta kome kao društvene individue pripadamo. Svetova različitih i, u svojim silama, nemerljivih.“

Iz teksta Ivana Petrovića „Sa silama nemerljivim“, 2015.
:::
Trans.  = O prolaznosti, o svetlosti, o prolaznosti svetlosti  
Trans. je izbor radova iz istoimene serije fotografija koja je nastala tokom namenskih putovanja Mihaila Vasiljevića po Srbiji, u periodu od 2009. godine do danas. 
Naslov ukazuje na višestruko prisustvo reči trans u pojmovima koji pojašnjavaju izložbu. Samo u jednom svom aspektu ona se odnosi na tranzicioni period, koji se u Srbiji već duže od decenije određuje kao večan i nepromenljiv, zamagljenog polazišta, a bez vidljivog odredišta. Trans istovremeno nagoveštava i ono što je prolazno (eng. transit), ali i ono što je prozirno, providno, prozračno (eng. transient, transparent, translucent), pri čemu je veza između prolaznog i prozirnog ustanovljena transcendencijom zatečenih prizora. Kao da se oslanja na Kantov zaključak da se o „prostoru može govoriti samo sa pozicije čoveka“, transcendencijase ovde ostvaruje tako što autor dozvoljava da kroz prizore prođe specifična svetlost i na taj način prevaziđe ograničenja uobičajnog iskustva i unapredi zadato okruženje.

O prolaznosti
Fotografije prizivaju dvostruku prolaznost. Prva, prividna i lažna prolaznost, karakteristika je  okruženja srpskog društva u kojem tranzicija i stanje prelaska sa socijalističkog na kapitalistički ekonomski model, onako kako to autor svedoči uz pomoć fotografija, ne menjaju krajolik, bez obzira na likvidnost kapitala. S druge strane, može se govoriti o prolaznosti svojstvenoj fotografu koji stvara na putu, sledeći tradiciju on the road fotografije koju je tridesetih godina prošlog vekautemeljio Voker Evans (Walker Evans). Ta druga prolaznost ukazuje na prizore i karaktere koji su naizgled nepovezani, osim kada ih posmatramo kao deo autorske celine. U tom smislu, može se govoriti o dvostrukoj izloženosti ili o izloženosti prirode, ali i sposobnosti kamereda potpuno izmeni atmosferu tog okruženja, ne upotrebljavajući cinizam kao filter. Iza odsustva kritičkog i afirmativnog stoji potreba da se stvari konačno (!) sagledaju iz treće pozicije, koja ide preko konvencija – cinizma, metafora, egzotike, ali i dualizma – „mi i oni“ ili „mi i drugi“.

O svetlosti
Vasiljević osnovu za kreaciju pronalazi u dodiru strukture i svetlosti kao strukturirajućeg faktora. Ako strukturu, kao društveno-političku datost, odlikuje odsustvo svetlosti, naročito zbog lažnog karaktera tranzicije, onda je dodatna vrednost Vasiljevićevog umetničkog postupka u drugačijem vidu osvetljavanja već poznatog, prepoznatljivog okruženja koje, uprkos tranziciji, ostaje nepromenljivo. Predeli, urbane i ruralne sredine po Srbiji, njihovi stanovnici, obučeni po modi koja se nije menjala decenijama, a koja svedoči o nepromenljvosti ili statičnosti struktura, zahvaljujući Vasiljeviću  strukturiranisu tj. osvetljeni na sasvim nov način. Njegovo istraživanje je istovremeno bazično i primenjeno. Na depresivnu notu koju izaziva okruženje, Vasiljević primenjuje svetlost, kao metod iz fotografije koja je njegova ekspertska disciplina, a koja mu omogućava transcendenciju tj. delovanje izvan okvira mogućeg. Transcendencija se uočava u sjajnom, ozarenom i prozračnom karakteru fotografija, dok svetlost koju one emituju autora čini prepoznatljivim.

O prolaznosti svetlosti
Odnos prema savremenosti izvodi se iz odnosa koji Vasiljević uspostavlja uz pomoć kamere. Efekat blage, neutralne, nenametljive, čiste svetlosti uočljiv je tek kada se posmatra celina izloženih fotografija. Dodatna vrednost Vasiljevićevog fotografskog postupka je upravo u njegovoj sposobnosti da propusti svetlo kroz prepoznatljive i anahrone prizore, i da to propuštanje sigurne i balansirane svetlosti zadrži kao konstantu koja vibrirau njemu svojstvenom vremenu, vremenu u kojem je autor uspeo da je, uprkos okolnostima, na trenutak zadrži.

Maja Ćirić, nezavisna kustoskinja

:::

Mihailo Vasiljević (Beograd, 1981) jeste fotograf i vizuelni umetnik. Jedan je od osnivača i urednika Centra za fotografiju iz Beograda. Predaje na Novoj akademiji umetnosti u Beogradu. Diplomirao je na Katedri za fotografiju (Akademija umetnosti „BK“, 2005, klasa Milana Aleksića) i završio master studije Teorije umetnosti i medija (Univerzitet umetnosti u Beogradu, 2009). Izlagao je na brojnim grupnim i samostalnim izložbama. Piše o različitim aspektima fotografije. 
http://mihailovasiljevic.com/ 

NEDOSTUPNI

Vaštag Vendel, Mirza Dedać i Tijana Radenković


Nedostupni je kolektivni projekat troje umetnika mlađe generacije, Vaštag Vendela, Mirze Dedaća i Tijane Radenković  kojim se preispituje pozicija umetnika i komunikativnost umetničkog dela danas. Proces nastanka i osmišljavanja zajedničkog nastupa započeo je razmenom informacija i diskusijama o mogućnostima i prisustvu sopstvenog rada na sceni a realizacija se bazira na uspostavljanju komunikacije između radova  tehnički izvedenih u tradicionalnim formama sagledanih kroz prostornu intervenciju nastalu upotrebom novih tehnologija a koja je zapravo prepreka u sagledavanju izloženih dela. Ovim tehnološkim postupkom predstavljen je zaštićeni odnos, nemogućnost dolaska u kontakt sa izloženim delom i umetničkim delovanjem čime se problematizuje pristupačnost ( nedostupnost) umetničkog dela publici, ali i  mladih umetnika široj umetničkoj zajednici

Vaštag Vendel (1986.) 
Diplomirao 2012. na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu, trenutno na završnoj godini doktorskih umetničkih studija istog fakulteta. Dobitnik je nekoliko nagrada za svoj rad. Više puta kolektivno izlagao u zemlji i inostranstvu. Pored slikarstva bavi se performansom, video radom, filmom i transmedijskim istraživanjima.
www.vastagvendel.webs.com

Mirza Dedać (1981.) 
Diplomirao 2014. na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu, iste godine primljen na doktorskim umetničkim studijama istog fakulteta. Aktivan na polju slikarsta i konceptualne umetnosti. Ima zapažena predstavljanja svojih radova u domaćim i stranim galerijskim prostorima. Više puta nagrađivan za svoj rad.
www.mirzadedac.tumblr.com

Tijana Radenković (1991.) 
Diplomirala 2014. na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu, takođe je iste godine primljena na doktorskim umetničkim studijama istog fakulteta. Bavi se slikarstvom, proširenim medijima i konceptualnim radom. Aktivno izlaže grupno i samostalno u zemlji i inostranstvu. Nekoliko puta nagrađivana.
www.radenkovictijana.tumblr.com

Izlozba traje do 03.04.2015.
BLACK BOX
Gordana Žikić i Predrag Damjanović

Umetnici Gordana Žikić i Predrag Damjanović u galeriji Remont predstavljaju zajednički projekat BLACK BOX - prostornu instalaciju koja se sastoji iz niza crteža urađenih u različitim tehnikama, različitih formata. Sučeljavajući svoje crtačke senzibilitete, ova dva autora istovremeno ukazuju na njihovo zajedničko polazište reinterpretatora postojećih slika ali i na različitosti interesovanja, pristupa i finalnih imaginarnih svetova koje sami kreiraju. 

Black box, tj. Crna kutija,  je naučno gledano uređaj, sistem ili objekat kod koga možemo posmatrati njegove ulazne podatke, izlazne podatke i karakteristike njihovog transfera bez ikakvog znanja o samim elementima sistema. Primer za Blackbox je recimo ljudski mozak. 


Gordana Žikić
Rođena u Beogradu. Diplomirala 2005. godine i magistrirala 2009. godine na
Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu, odsek slikarstvo. član ULUS-a od 2008.godine. sekcija prošireni
mediji. Trenutno na doktorskim studijama na istom fakultetu.
www.gordanazikic.wordpress.com

Predrag Damjanović
Rođen 30.oktobra 1975.godine u Beogradu. Magistrirao na Fakultetu likovnih
umetnosti u Beogradu, 2010. godine, na odseku slikarstvo. član ULUS-a.
www.visioluxdrawings.wix.com/wallart
www.visiolux.blogspot.com

DOSIJE X
Marko Marković, Ludwig Festel i Ivan Marković



Dvojica arhitekata i jedan vajar ukrstili su svoja interesovanja i istraživanja na polju arhitekture jugoslovenskog modernizma. Inspirisani sudbinama zdanja poput zgrade Državnog sekreterijata narodne odbrane u Beogradu arhitekte Nikole Dobrovića upustili su se u zajednički arhitektonsko – skulptorski eksperiment.

“Česta slika: slika broda Argo (blistavog i belog) kome su argonauti malo po malo izmenjali svaki deo, tako da su na kraju dobili jedan brod sasvim nov, a da nisu morali da mu menjaju ni ime ni oblik. Taj brod Argo je veoma koristan: on pruža alegoriju za neki prevashodno strukturalni predmet, stvoren ne od genija, nadahnuća, opredeljenja ili evolucije, nego nastao iz dva skromna čina (koja ne mogu biti shvaćena nijednom mistikom stvaranja): zamenom (jedan deo istiskuje drugi kao u paradigmi) i imenovanjem (ime nije nipošto vezano za stalnost delova): od silnog kombinovanja u okviru jednog istog imena, ne ostaje više ništa od porekla: Argo je objekat čiji je jedini uzrok ime i bez ikakvog drugog identiteta osim forme.”


Marko Marković
Rođen 1984. u Beogradu, Srbija. Studirao na Fakultetu Likovnih Umetnosti u Beogradu u klasi profesora Mrđana Bajića. Bavi se skulpturom. Nema sajt.

Ludwig Festel
Ludwig Festel, rođen 1987 u Beču,je austrijski arhitekta. Autor je nekolicine eseja objavljenih u nemačkom časopisu Der Architect. Osnivač je industrijskog studija Festel-Bradley. Zajedno sa Ivanom Markovićem učestvovao je na pratećoj izložbi 47. Festivala Bitefu Beogradu,sa radom pod nazivom Adolf Loos u Beogradu. Trenutno živi u Parizu, gde na visokoj školi za tehničke nauke radi na pripremama za tezu o Le Kurbizjeovom Modularu.

Ivan Marković
Ivan Marković, rođen 1984 u Beogradu. Studirao je na Arhitektonskom Fakultetu Univerziteta u Beogradu u klasi profesora Branislava Mitrovića. Jedan je od osnivača Cepnokof-a (centar za promociju nove kontinentalne filozofije), kao i novoosnovane Organizacije za savremenu politiku. Trenutno živi u Beogradu, gde radi na publikaciji o Jugoslovenskom arhitekti Milanu Zlokoviću.

ČETVRTA IZLOŽBA STRUKIRANIH UMETNIKA 
 
 
ČETVRTA IZLOŽBA STRUKIRANIH UMETNIKA je nastavak dugoročne saradnje nezavisne umetničke asocijacije Remont i Visoke škole likovnih i primenjenih umetnosti strukovnih studija u Beogradu. Na inicijativu profesora Miodraga Krkobabića, IZLOŽBA STRUKIRANIH UMETNIKA se kao deo ispita studenata završne godine Likovna kulture, na predmetima Transponovanje i Kreativno izražavanje, održava u javnom prostoru, izvan zaštićenih okvira škole, što predstavlja i završni čin osamostaljivanja ali i promovisanja novih kolega koji se na taj način uvode na umetničku scenu.
 
Ovakvim projektima povezivanja škole sa galerijama, nezavisnim institucijama i ostalim značajnim činiocima umetničke scene, kao i uspostavljanjem partnerskih odnosa sa drugim relevantnim institucijama u zemlji i inostranstvu (npr. Hochschule fur Kunste, Bremen) Visokoa škola likovnih i primenjenih umetnosti preuzima na sebe ulogu lidera u razvoju strukovnih specijalističkih programa i obezbeđuje svojim studentima kompetencije potrebne za savremenu likovnu praksu.
 
Projektima kao što su IZLOŽBA STRUKIRANIH UMETNIKA i KOPČA koji okuplja sadašnje i bivše studente koji se bave umetničkom praksom, može se steći uvid u program i aktivnosti studenata završne godine Likovne kulture na predmetima Transponovanje i Kreativno izražavanje, pratiti i podržavati njihov rad po završetku studija i učestvovati u stvaranju alumINkubatora STRUK koji će se baviti vannastavnim aktivnostima i saradnjom sa institucijama kroz projekte.
 
Pozivamo sve zaintersovane institucije i pojedince, a naročito mlade, buduće studente, da nas posete i pridruže nam se na ovom izazovnom putovanju. 
 
Autor projekta: Miodrag Krkobabić

Izlozba traje do 22. 05. 2015.
'NOTHING IS LEFT TO TELL' 

 Marija Ćalić

Ciklus fotografija ’Notjing is Left to Tell’ predstavlja vizuelnu meditaciju o fizičkom i emocionalnom posustajanju.  Postavka u beogradskoj galeriji Remont sastoji se iz portreta, predmeta i ambijenata datih u stanju preobražaja, odražavajući ljude i stvari kao posledice sveprisutnog urušavanja. 
Naslov ’Nothing is left to tell’ proistekao je iz poznog komada Semjuela Beketa, u kome se nižu ogoljena samoispitivanja i tragovi odsustva. 
Iz takve, ’beketovske’ atmosfere nastaje pokušaj da se fotografski sagleda apsurdnost sveta u današnjem ishodu. 


Marija Ćalić

Diplomirala na Pravnom fakultetu u Beogradu, i filijali International Visual Art Society iz Minhena. Specijalni tečaj fotografije na St Martin's School of Art, London. Član ULUPUDS-a: Udruženja likovnih i primenjenih umetnika Srbije (sekcija fotografije).
Sarađivala kao fotograf i urednik fotografije sa mnogim nedeljnim i mesečnim izdanjima.

Odabrane samostalne i grupne izložbe uključuju Sekera Gallery, London; 39. Oktobarski salon, Muzej 25 Maj, Beograd; Galerija 12 plus, Beograd; Ogledalo Balkana: Lice identitet, Narodni muzej, Kraljevo;   'Zatvoreni tokovi' – Konak knjeginje Ljubice, Beograd;  Mikronarativi' – Međunarodna selekcija 48. Oktobarski salon Beograd;  Micro narratives, Musee d 'art moderne d' Saint Ettienne; 46. Bijenale umetnosti Pančevo;
Post sećanje, Univerzitetska biblioteka Svetozar Marković, Beograd; 
'The Spell of Past', Galerija Nova, Beograd

izložba traje do 8. 6. 2015.

Encyclopédie

David Procuniar

otvaranje 15 juna

Dugotrajna fascinacija radom Dieter Roth-a i njegovim delom Gesammelte Werke pobudila je umetnikovo interesovanje za Didroovu i d'Alembertovu Enciklopediju, knjigu koja je kodifikovala i odredila period Prosvetiteljstva i presudno uticala na Francusku revoluciju.

Izložba u galeriji Remont kojom se David Procuniar predstavlja beogradskoj publici zamišljena je kao participativni projekata u kome će umetnik od obilja vizuelnom materijala objavljenog u originalnoj Enciklopediji zajedno sa posetiocima pokušati da stvori instalaciju / postavku.  Tokom celog trajanja izložbe umetnik planira da odštampa na stotine grafika i strana teksta od kojih će stvarati mini knjige. Cilj ove male radionice je da natera posetioce da nanovo razmisle o tome kako smo kao društvo tako lako odustali od ideala koje su propagirali Prosvetitelji, ali i da podstakne ljude da u galeriji svojim rukama pomognu u nastanku ove izložbe. 

David Procuniar je vizuelni umetnik iz New York-a. Radi kao gostujući profesor na nekoliko evropskim i američkim univerzitetima. Izlagao je na grupnim i solo izložbama širom sveta. Radovi mu se nalaze u  brojnim muzeja i kolekcijama.

Izložba traje do 29. juna
„Rudnici kulture – od industrijske do umetničke revolucije“

Izložbena turneja 2015

21.8. – 25.8.2015.

Učesnici:
Autopsia (RS)
Želimir Žilnik (RS)
Metal Guru (HR)
Dario Šolman (HR)
Laibach (SI)
Vladimir Knežević (BiH)
Mladen Miljanović (BiH)
Irena Lagator Pejović (CG)
+ gost umetnik Đorđe Odanović (RS)

Selektor:
Branko Franceschi

Napomena > Dokumentarni film „Stara škola kapitalizma“ Želimira Žilnika biće prikazan u ponedeljak, 24.8. u 19h!

Posle Remont galerije izložba se seli u Majdanpek gde će biti postavljena u okviru multimedijalnog festivala „Sound And Visions“ http://savfest.com/ 

Grupna izložba „Rudnici kulture – od industrijske do umetničke revolucije“ je nastala u okviru međunarodnog, multidisciplinarnog projekta „Rudnici kulture“ čiji je inicijator i nosilac organizacija Labin Art Express XXI (Labin, Hrvatska). Selektor Branko Franceschi u svom uvodnom tekstu preispituje promene u odnosima umetničkih praksi I društvenih elemenata. Od istorijskih avangardi koje su inicirale izlazak umetnosti iz sfere proizvodnje čiste estetske forme u svakodnevni život i njenu realizaciju u sferi političke i društvene odgovornosti do savremenog trenutka u kom je kritičko promišljanje stvarnosti postalo podrazumevajući temelj umetničkog stvaralaštva. Za razliku od poslovičnog optimizma njihovih istorijskih prethodnika, praksa savremenih umetnika utemeljena je na razočarenju u dosadašnje modele napretka zasnovanog na tehnološkom razvoju. Njihova britka kritika društvenih odnosa, posebno proizvodnih, kao i globalne političke hegemonije zasnovane na dominaciji neoliberalnog kapitala, ističe njihovo destruktivno delovanje u širokom spektru od otuđenja preko rodne, polne i rasne diskriminacije, do totalnog uništavanja autohtonih kultura i ekonomija, kao i prirodnih resursa. Kritička interpretacija savremenog i novog tako je zamenila kritiku starog i tradicionalnog.


Za osnovni cilj projekat Rudnici kulture ima uspostavljanje saradničke platforme za revalorizaciju, zaštitu i revitalizaciju vredne rudarske baštine u državama nastalim na području bivše Jugoslavije. Rudarstvo je bilo ne samo jedan od generatora društvenog razvoja, nego i jedno od retkih područja u kome su tradicionalna povezanost i solidarnost njegovih najvažnih aktera – rudara nadišli kasnije nacionalne i (novo)državne podele i sukobe.


www.rudnicikulture.com

“Đoko Jeremić ,slike i restlovi”
Ivan Jovanović


Izložba “Đoko Jeremić, slike i restlovi” nadovezuje se na prethodno zaokruženi ciklus radova Ivana Jovanovića "Đoko Jeremić, drugovi i barok" koji je beogradska publika imala priliku da vidi u više navrata do sada. Ceo ovaj ciklus predstavlja reminiscenciju na vreme uspona socijalističkog, radničkog društva. Polazište su stare, crno-bele fotografije entuzijastičke omladine koja naivno pozira u uniformama sa oružjem, u vreme snimanja Bulajićeve "Neretve". Ove motive Jovanović  prožima baroknim alegorijama čime naglašava osećanja  poleta  i vere omladinaca toga doba. 
U okviru izložbe u galeriji Remont Jovanović će ciklus “Đoko Jeremić” dopuniti „restlovima“, kako on naziva spontane skice za slike velikih formata kao i likovne zabeleške nastale u dokolici između etapa slikanja. „Restlovi“ su fleksibilnije forme koje dopunjavaju i zaokružuju temu na kojoj je umetnik radio tokom proteklih par godina.


Ivan Jovanović, rođen u Kragujevcu 1976. Studirao je FLU u Beogradu, odsek grafika, od 1999. do 2004, magistrirao 2008. u klasi Mileta Grozdanića na istom odseku. Aktivno izlaže od 1998. Do sada je imao 20 samostalnih i preko 40 grupnih izložbi u zemlji i inostranstvu, dobitnik je nekoliko značajnih nagrada. Osnivač projekta"Ordinacija" i "Inex galerije". Član ULUS-a. Živi i radi u Beogradu.
Ivan je takođe jedan od osnivača i urednika Inex galerije

Izlozba traje do 25. 9. 2015.
Beleške sa margine / Marginal Notes 
ogino:knauss kolektiv

Otvaranje izložbe U četvrtak, 1.10. od 20 do 22h 

* Izložba je deo festivala Transeuropa 2015

Beleške sa margine je izložba fotografija i video radova koji istražuju urbani prostor stvoren unutar modernističke ideologije kao i prakse i antagonizme svakodnevnice koje transformišu urbane periferije. Izložba proizilazi iz projekta Re>centering Periphery (R>CP) koji je sproveo kolektiv ogino:knauss (Berlin) i ona ilustruje istraživanja rađena u Havani, Moskvi, Berlinu, Kijevu I Beogradu. 
Na izložbi u galeriji Remont su teksture, geometrije i paterni brutalne arhitektonske prakse 20. veka prikazani uz pukotine, erupcije i znakove kolonizacija i reaproprijacija iz života njenih stanovnika.
Izložba je zamišljena kao polazna tačka za razmišljanje o modernom gradu i njegovim protivrečnostima.
Modernizam je bio dominantna ideologija u oblasti arhitekture i urbanizma koja je uticala na globalnu eksploziju urbanog razvoja kao i na način života miliona ljudi koji žive na marginalizovanim, prigradskim teritorijama modernog grada. Modernistički Novi Beograd sagrađen je tokom druge polovine 20. veka sa idejom da predestavlja prestonicu multikulturalne države Jugoslavije. Ono što on predstavlja danas posle raspada federacije, privatizacije građevinarstva i usled uticaja paradigmi neoliberalne ekonomije je urbana periferija sa nedefinisanim identitetom u odnosu na istorijsko gradsko jezgro.
Izložba Beleške sa margine iznosi refleksije o ambicijama i promašajima modernističke utopije u susretu sa savremenim izazovima Beograda i ima za cilj da bude polazište za promišljenje grada kao izvora različitih socijalnih praksi i solidarnosti. Cilj je da se postave pitanja o sudbini javnog prostora, kapaciteta podrške solidarnosti među zajednicama i da se razviju osnovi za alternativne prakse i ekonomije.
www.oginoknauss.org/blog 


ogino:knauss je kolektiv nastao 1995. u Firenci, a od 2007. funkcioniše iz Berlina. Počeo je kao mutirana filmska laboratorija i od tada se kreće kroz različite jezike, formate i komunikacione prakse. Aktivnosti kolektiva ogino:knauss su na preseku umetnosti, istraživanja i aktivizma i rezultiraju produkcijom igranih i dokumentarnih filmova, živih nastupa, VJ setova, video instalacija, audio radova, grafičkog dizajna, knjiga i fotografskih projekata, umetnosti u javnom prostoru, radionica itd. Glavni aspekti rada ovog kolektiva su procesualna priroda njihovih projekata, fokus na urbane pejzaže i prostorne transformacije, uz istraživanje eksperimentalnih medija i audiovizuelnih formata.
http://www.oginoknauss.org/ 

Kao deo Festivala TRANSEUROPA 2015 i u saradnji sa Transnational Dialogues, paralelno sa izložbom će biti održana radionicom "Belgrade: City of Commons" (1. I 2.10.) i predstavljaće polazište za realizaciju predstojećeg projekta kolektiva ogino:knauss o Beogradu. 
Organizovan od strane European Alternatives, TRANSEUROPA je transnacionalni festival umetnosti, kulture i politike. On otvara privremeni prostor ljudima širom Evrope za razmenu, stvaranje i iznalaženje zajedničkih osnova za demokratiju, jednakost i kulturu van okvira nacija / država. 

https://transeuropafestival.eu/ 
https://www.facebook.com/events/1621394604778884/
Marginal Notes
By ogino:knauss collective

Exhibition is a part of Transeuropa Festival 2015

Marginal Notes is an exhibition of photographic and video works which explore the urban space produced by the modernist ideology and the everyday life practice and struggles that transform urban peripheries. Exhibition derives from the Re>centering Periphery (R>CP) project and it shows past explorations of the cities of La Habana, Moscow, Berlin, Kiev and Belgrade, conducted by the Berlin-based collective ogino:knauss.
On exhibition in Remont Gallery textures, geometries and patterns designed by the brutal architectural practice of the 20th century are shown alongside cracks, eruptions, signs of colonization and re-appropriation telling the everyday life of its inhabitants. 
The exhibition is intended as the starting point for a reflection on the modern city and its contradictions. Modernism in the architectural and planning field has been a dominant ideology influencing the urban explosion at a global scale and affecting the way millions of people live their life in suburban, marginalized territories of the modern city. The modernist city of Novi Beograd was built in the second half of last century with the aspiration to create from scratch the capital of the multicultural state of Yugoslavia. Today, trough the dissolution of the Federation, the privatisation of the building stock and the impact of neo-liberal economy's paradigms, what is left is an urban periphery in search of a new identity in relation to the historical centre. The exhibition proposes a reflection on the dreams and failures of modernist utopias facing contemporary challenges of Belgrade, and wants to be the starting point for a reflection on the value of the city as a common ground for social practice and solidarity. The aim is to raise questions about the fate of public space, the capacity to support solidarity among communities and to develop ground for alternative practices and economies.
www.oginoknauss.org/blog 


ogino:knauss is a collective created in 1995 in Florence. Since 2007 its operative base is in Berlin. Started as mutant cinema laboratory, ogino:knauss has constantly drifted through diverse languages, formats and communication practices. Its activity at the crossroad among art, research and activism includes the production of feature and documentary films, live media and VJ sets, video installations, audio works, graphic design, books and photographic projects, public art, participative workshop, etcetera. The main aspects of the work of ogino:knauss are the open processual nature of its projects, the focus on urban landscapes and spatial transformation, and the investigation of experimental media and audiovisual formats. 
http://www.oginoknauss.org/ 

As a part of TRANSEUROPA Festival 2015, and in collaboration with Transnational Dialogues, the exhibition is running parallel to the workshop "Belgrade: City of Commons" (1-2 October, Belgrade) and is the starting ground for a forthcoming project on Belgrade by ogino:knauss. 
Organised by European Alternatives, TRANSEUROPA is a transnational festival of arts, culture and politics. It opens a temporary space for people from throughout Europe to exchange, co-create and find common grounds for democracy, equality and culture beyond the nation-state. The Festival takes place throughout Europe: in several cities in September, and in Belgrade from 1st to 5th of October.
https://transeuropafestival.eu/ 
https://www.facebook.com/events/1621394604778884/

Skulpture
Nine Galić

Skulpture podstiču na mentalno opuštanje i vežbanje mentalnog kapaciteta. One nude mogućnost za interakciju sa posetiocem, njegovim postavljanjem u određeni položaj, za koji se smatra da će u posetiocu povećati i razviti određene kvalitete.  Svaki od radova zahteva neku vrstu mirovanja, u slučaju “Sprave za melanholično klaćenje” u pitanju je samo minimalna i ponavljajuća aktivnost, gde je mirovanja zahtev discipline.  Svaki položaj indicira proces razmišljanja, koji predhodi svakoj drugoj akciji čineći tako nerazdvojnu aktivnost sa svakom. 
Oblikovanje skulptura kreće iznutra, njihov vizuelni identitet je određen njihovom funkcijom. Skulptura budi u posmatraču osećaj funkcionalnosti, fikcija funkcije.  Naglasak na funkcionalnost fokusira gledaoca na prostor između iskustva putem gledanja rada i mogućnosti da ga koristi, koje se dalje proširuje na mogućnost svakodnevnog korišćenja u vidu rituala. Radovi prezentuju iskustvo, pre nego što ga reprezentuju.  

Nina Galić rođena u Kraljevu 1987. godine. Završila master studije na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu na odseku za vajarstvo i bila stipendista Fonda za mlade talente 2012/2011 godine. Samostalnu izložbu održala u Galeriji Beogradske tvrđave, Gornji grad - Stambol kapija 2011. godine. Učestvovala na više grupnih izložbi, likovnih kolonija i radionica, među koijma i grupna izložba u sklopu radionice „Tropical Lab“ na Lasalle College of Fine Arts u ICA Gallery u Singapuru.




Sculptures persuade to mental relaxation and practice of mental capacity. They propose the possibility for interaction with the viewer by placing him in a certain position which is believed to increase and develop specific qualities inside the viewer. Each of the works requires some kind of stillness; in case of “Device for melancholic pendulate” it is minimal and repeated activity, where stillness is the request of discipline. Every position indicates process of contemplation which precedes every other action, making it unbreakable activity with every other.
Shaping of the sculpture starts from the inside; their visual identity is specified with their function. Sculpture awakens a sense of functionality in the viewer, it is fiction of function. By emphasizing the functionality, viewer focuses on the space between experience by watching the work and possibility of using it, which further broadens the possibility of use in the form of everyday rituals. Work presents the experience much more then it represents it. 

Nina Galić was born in Kraljevo in 1987. She had completed master studies at the Faculty of Fine Arts, Department of Sculpture and received the Fund for Young Talents scholarship for the period 2010/2011. Solo exhibition held in Belgrade Fortress Gallery in the Inner Stambol Gate and participated in several group exhibitions, artistic workshops and residencies, including a group exhibition at the workshop "Tropical Lab" at the Lasalle College of Fine Arts in the ICA Gallery in Singapore.

Sopstvena praksa ( A practice of one’s own)
Samantha Louise Michel

U ponedeljak 2. novembra u 19h otvaranje izložbe



Sveta Petka je rođena na obali Marmare u 10. veku. Živela je kao asketa i umrla pre svoje tridesete godine. U 14. veku njene mošti su donešene u Beograd na Kalemegdansku tvrđavu. Od tada su izvori vode na Kalemegdanu poznati po svojoj čudotvornosti širom Evrope.

Rad Sopstvena praksa / A practice of one’s own za fokus ima „proizvodnju” svete vode u Kapeli Sv. Petke u kojoj svako može sipati svetu vodicu u obične flaše i čaše. To je predstava Kapele onakve kakva je i kakva je u svesti njenih posetioca. Predstavljen kroz video i instalaciju rad Sopstvena praksa / A practice of one’s own istražuje i pragmatični i duhovni aspekt ove aktivnosti. Izložba se delom oslanja na pretpostavku da proizvodnja svete vode može biti polazna metafora za razumevanje lične umetničke prakse. 

Samantha Louise Michel (1987, Saintes, Francuska). Diplomirala je Likovne umetnosti na Goldsmit univerzitetu u Londonu i magistrirala na Kraljevskoj umetničkoj akademji u Stokholmu. Njena praksa obuhvata različite medije: skulptura, film, instalacija i pisanje. Za veliki broj njenih radova može se reći da su epistemološki – oni razmatraju procese primanja i korišćenja informacija, kako sa teorijskog aspekta (moguća uverenja) tako i praktičnog (moguće  akcije). Ovi radovi posmatrača izlažu normativnoj informaciji koja poziva na kritičnost ili akciju. 
Samantha Louise Michel trenutno boravi i radi u Beogradu i Stokholmu. 

izlozba traje do 20.11.2015.


A practice of one’s own
Samantha Louise Michel

Monday, 2nd November from 19h opening of the exhibition 

Sveta Petka was born on the shore of the Sea of Marmara in the 10th century. She lived a self-chosen ascetic life and died before the age of 30. In the 14th century, her mortal remains were brought to Belgrade and the Kalemegdan Fortress, whose spring has since become known throughout Europe as a source of miracles.

A practice of one’s own takes as its focus the machine of holy water in the Chapel of Sveta Petka, where one person fills up regularly bottles and glasses with holy water. It is a portrayal of the Chapel as a space in itself and in the minds of its visitors. Presented as a video and an installation, A practice of one’s own explores both pragmatic and spiritual aspects of this activity. The exhibition rests partly on the assumption that the machine of holy water can be interpreted as a metaphor to understand one's own artistic practice.

Samantha Louise Michel was born in Saintes, France, on May 9, 1987. She received a BA in Fine Art from Goldsmiths University in London and an MA in Fine Art from the Royal Academy of Art in Stockholm. Her practice spans a variety of media: sculpture, film, installation, and writing. One common theme is imagination and the conditions of novelty. She has made a number of works that can be said to be epistemological, which problematize how we receive and make use of information, both theoretical (possible beliefs) and practical (possible actions). These works often expose the viewer or listener to normative information that calls for critical reflection or action. Samantha Louise Michel currently lives and works in Belgrade and Stockholm.




Izlozba podrzana od strane: IASPIS The Swedish Arts Grants Committee
Portret muškarca
Luca De Angelis

Od ponedeljka, 23.novembra izložbom Portret muškarca beogradskoj publici biće predstavljen rad Luca-e De Angelis-a (IT), rezidencijalnog umetnika Nezavisne umetničke asocijacije Remont tokom ove jeseni. Luca De Angelis je dobitnik specijalne nagrade žirija COMBAT PRIZE 2014 (Livorno, Italija) povodom koje je upućen na dvomesečni rezidencijalni boravak u Beograd.
Na izložbi u galeriji Remont Luca će izložiti crteže i slike koji su nastali tokom, ali i kao reakcija na  njegov boravak u Beogradu. Idejna refleksija koja objedinjuje radove nastale tokom rezidencije polazi od slučaja optuženika za ratne zločine Gorana Hadžića i anegdote o izgubljenoj i nađenoj slici Portret muškarca italijanskog umetnika Amadea Modiljanija, što dalje u svom tekstu o izložbi obrazlaže istoričarka umetnosti Clara Hofmann.

„Činjenica da je jedna umetnička slika dovela do hapšenja optuženika za ratne zločine Gorana Hadžića skoro da se može nazvati zabavanim momenatom iz skorije istorije. Ova anegdota je privukla pažnju Luca-e De Angelis-a i motivisala ga da svoju beogradsku izložbu nazove po ovoj slici. Lukine namere i analogije su direktne i očigledne. Umetničko delo italijanskog slikara Modiljanija je uticalo na istorijski tok i sadašnji trenutak. Slika italijanskog umetnika u Srbiji kao i Lukini radovi u beogradskoj galeriji. Slika „Portret muškarca“ je deo evropske istorije umetnosti a postala je i deo savremene evropske istorije ovog područja. Činjenica da ova slika nije dostupna publici u Narodnom muzeju govori o aktuelnom stanju na polju umetnosti i kulture u Beogradu. Način na koji je Luka usvojio naziv za svoje crteže i slike najbolje objašnjava na koji način su u njegov rad inkorporirani istorija, legende I urbani mitovi. Može se reći da je ova izložba portret umetnika i njegovog boravka u Beogradu. Portret njegovog odnosa prema okruženju. Naziv je takođe višeznačan – ne ukazuje samo na autoportret umetnika već na portret čoveka. Bilo kog čoveka. Čovečanstva.“

Iz teksta Clara-e Hofmann 

Luca De Angelis (San Benedetto del Tronto, Italija, 1980)
Diplomirao na odseku za slikarstvo na Akademiji lepih umetnosti u Urbinu, Italija. 
lucadeangelisblog.wordpress.com 

COMBAT PRIZE
http://www.premiocombat.it/en 



Portrait of a Man
Luca De Angelis

On Monday 23rd of November  from 19h opening of the exhibition

From November 23 Remont Gallery will present work of Luca De Angelis (IT), Remont’s Artist in residence during this autumn. As a winner of  the Under 35 Special Prize within COMBAT PRIZE 2014 (Livorno, Italy) Luca won two months residency with Remont – Independent Artistic Association (Belgrade, Serbia).
On exhibition “Portrait of a man” Luca De Angelis will show drawings and paintings created during his stay, and also as his reaction on his visit to Belgrade. Conceptual reflection which unites his Belgrade work started with the story about war crimes defendant Goran Hadzic and the anecdote about lost and again found Modigliani’s painting “Portrait of a Man” which further on explains art historian Clara Hofmann in her text on exhibition. 

“You can almost call it an amusing moment in history that it was a painting that leaded to the arrest of Goran Hadzic – amusing in a pathological sense of course. At least it was this fact that caught the attention of Luca de Angelis and provoked him to adopt the paintings title for his exhibition. It is easy to comprehend Luca’s intentions. The analogies that this story creates are obvious. It was the artwork of the Italian painter Modigliani that effected present reality. An Italian painting in Serbia, just as Luca’s work now is this exhibition. The Portrait of a Man is part of European art history and it became part of the latest European history regarding the past in the Balkans. The fact that the painting is inaccessible in the National Museum refers to the actual situation of the arts in Belgrade. And so it also reflects the Situation Luca sees himself these days, being a stranger in Belgrade. The way Luca adopted the title for his series of drawings and paintings shows very well how history, urban myths and legends find their perception in Lucas artwork. It is a portrait of Luca, of his residency in Belgrade. A portrait of him reflecting his environment. But the title has also a double sense. It is not necessarily meant to watch it as a self-portrait. Portrait of a man. A man. Any man. The mankind.“

From text of Clara Hofmann

Luca De Angelis (San Benedetto del Tronto, Italy, 1980)
Holds BA degree from Painting Department of Academy of Fine Arts, Urbino, Italy.
lucadeangelisblog.wordpress.com 

COMBAT PRIZE
http://www.premiocombat.it/en 
Remont predstavlja Klaru >
Istoricarka umetnosti Clara Hofmann je Remontov gost-saradnik tokom ove jeseni. Klara je autor teksta za izložbu Luke Deangelisa (Luca De Angelis) koja ?e biti otvorena u ponedeljak 23. novembra u galeriji Remont.

Clara Hofmann je rođena 11. septembra 1989. U malom ali simpatičnom gradu Halu (Nemačka). Odrastajući između pozorišta, likovnih umetnosti i žudnje za životom te puteve i dalje sledi. U mladosti je učestvovala u više pozorišnih projekata kao glumica ili asistentica režije da bi kasnije režirala i sopstvenu scensku produkciju. Trenutno je pri kraju studija Istorije umetnosti u Lajpcigu koje je započela 2011. godine. Fokusirana je na polje savremene umetnosti i nekako uvek završi u polju umetnosti i politike. Radi kao slobodni pisac i kao stručna podrška nezavisnim umetničkim grupama a zarađuje radeći po barovima.



Remont presents Clara >
Art historian Clara Hofmann is Remont's guest collaborator during this autumn. Clara is author of the text for Luca De Angelis' exhibition which will be opened in Remont gallery from November 23.

Clara Hofmann was born on the 11th of September 1989 in the small but lovely city of Halle/Saale. Somehow grown up between theater, fine arts and the lust of life, she followed exactly these paths. In her youth she took part in several theater productions as an actress or assistant director until directing an own stage production. 2011 she started her studies of art history in Leipzig which she is just about to finish. Her personal focus is on contemporary art asides established standards and she someway constantly ends up with arts and politics. She works as a freelance writer and scientific support of independent artist groups, making her living in bars.

Izložba finalista Nagrade “Dimitrije Bašičević Mangelos” 2015

Nagrada koja nosi ime značajnog umetnika, rodonačelnika konceptualne prakse i istoričara umetnosti sa prostora bivše Jugoslavije, Dimitrija Bašičevića Mangelosa biće ove godine dodeljena po četrnaesti put!  Finalisti  Nagrade će u petak 3. jula u drugom krugu žiriranja  pojedinačno predstaviti svoj rad članovima žirija, nakon čega će žiri doneti konačnu odluku o dobitniku/ci Nagrade i saopštiti je na otvaranju izložbe u 19h. 

Podsetimo da je na prvom sastanku žirija za nagradu „Dimitrije Bašičević Mangelos“, održanog 23. maja 2015. godine, a u sastavu Ivan Arsenijević (umetnik, urednik likovnog programa galerije SKC, Kragujevac), Ana Bogdanović (istoričarka umetnosti, Odeljenje za istoriju umetnosti Filozofskog fakulteta, Beograd), Natasa Kokić (umetnica, dobitnica Nagrade "Dimitrije Bašičević Mangelos" za 2014. godinu), Una Popović (istoričarka umetnosti i kustoskinja Muzeja savremene umetnosti, Beograd) i Suzana Vuksanović (istoričarka umetnosti i kustoskinja Muzeja savremene umetnosti Vojvodine, Novi Sad), odabrani su sledeći finalisti/finalistkinje za tekuću godinu (prema abecednom redu):

 Mia Ćuk
Tadija Janičić
Marko Marković
Ivan Šuletić
Mihailo Vasiljević

Nagrada Dimitrije Bašičević Mangelos je osnovana 2002. godine od strane Centra za savremenu umetnost u Beogradu i The Foundation for a Civil Society (FCS) iz Njujorka, kao deo projekta Young Visual Artists Awards (YVAA) sa idejom uspostavljanja godišnje nagrade koja za cilj ima da omogući jednom mladom umetniku/ci iz Srbije rezidencijalni boravak u Americi/Njujorku.  Nagrađenom/oj umetniku/ci se po povratku iz Njujorka  organizuje  samostalna izložba u Beogradu.
Nagrada "Dimitrije Bašičević Mangelos" se dodeljuje vizuelnim umetnicima i umetnicama do trideset pete godine života, koji/e se aktivno bave umetnošću. Nagrada se dodeljuje za osoben i izvanredan višegodišnji umetnički rad, koji podrazumeva zaokruženo kritičko i estetsko promišljanje i realizaciju, ostvarene u kontinuitetu. 

Nakon dugogodišnje saradnje sa ISCP (International Studios and Curatorial Program) mreža YVAA (Young Visual Artists Awards), čija je članica i Nagrada Dimitrije Bašičević Mangelos, od ove godine ima novu partnersku organizaciju u Njujorku - Residency Unlimited, a rezidencijalni boravak dobitnika/ce  Nagrade trajaće 2 meseca! 

www.mangelosnagrada.org.rs 

Organizatori nagrade: Remont – nezavisna umetnička asocijacija, Beograd  i Fond "Ilija & Mangelos", Novi Sad
Partneri/podrška:  YVAA – Young Visual Artists Awards, Foundation for Development of a Civil Society, Trust for Mutual Understanding, Residency Unlimited, Ministarstvo za kulturu i  informisanje Republike Srbije 

Izložba je otvorena do 30. jula 2015. 
LOW COST EXCHANGE
Milan Antić, Vladimir Milanović, Uroš Đurić, Aleksandar Dimitrijević, Anuk Miladinović, Torsten Mühlbach, Maria Berauer, Jörg Besser

Otvaranje 10. decembra 2015. U 19.00
Na izložbi LOW COST EXCHANGE biće predstavljeni radovi umetnika iz Minhena i 

Izložba i projekat LOW COST EXCHANGE proizašla je iz razmene umetničkih akademija iz Beograda i Minhena koja je započela 2013. godine. U tom periodu grupa minhenskih i beogradskih studenata osmislila je i realizovala dve veoma zapažene izložbe u Beogradu i Minhenu. Razmena studenata ovih umetničkih akademija, po četiri studenta svakog semestra, usledila je nakon ovih izložbi, i dalje je u toku i trajaće narednih godinu dana. Kao dodatak projektu umetnik i glumac Uroš Đurić pozvan je  2014. godine na radionicu i tom prilikom održao je predavanje na umetničkoj akademiji u Minhenu.
Sa sadašnjim projektom želimo da predstavimo umetnike, bivše studente ove dve akademije, na dve zajedničke izložbe u Minhenu (oktobra 2015.) i u Beogradu (decembra 2015.). Umetnici učesnici u projektu su Milan Antić (profesor na Likovnoj akademiji u Beogradu), Vladimir Milanović (profesor na Likovnoj akademiji u Beogradu), Uroš Đurić (umetnik i glumac iz Beograda), Aleksandar Dimitrijević (umetnik iz Užica), Anuk Miladinović (bivši asistent na Akademiji likovnih umetnosti u Minhenu inicijator projekta razmene), Torsten Mühlbach (umetnik iz Minhena) Maria Berauer (umetnica iz Minhena) i Jörg Besser (profesor anatomije na Akedemiji likovnih umetnosti u Minhenu).
Izložba u Minhenu održana je u galeriji  Halle6. Partnerska institucija u Beogradu je Galerija Remont.

Pored same izložbe fokus je na razmeni iskustava između umetnika koji učestvuju u projektu ali i publike. Tokom trajanja izložbe organizovaće se razgovori sa umetnicima a umetnici domaćini će svojim gostima pokazati grad, lokalnu scenu i zajedno će posećivati izložbe. 
Posle druge izložbe počeće rad na katalogu projekta i razgovori o daljim mogućnostima da se izložba i sami radovi ove grupe umetnika predstave i u drugim gradovima. 
Razgovor sa umetnicima održaće se 12. decembra u galeriji Remont

Izložba traje do 21. decembra 





LOW COST EXCHANGE
Milan Antić, Vladimir Milanović, Uroš Đurić, Aleksandar Dimitrijević, Anuk Miladinović, Torsten Mühlbach, Maria Berauer, Jörg Besser

Opening 10th December 2015 at 19h

The exhibition and project „LOW COST EXCHANGE" builds on the exchange between the art academies Belgrade and Munich, which began in 2013. At that time a group of Munich students and a group of Belgrade students developped and realized two well perceived exhibitions in Belgrade and Munich. A student exchange between the art academies of four students per semester followed this exhibition exchange and still exists for at least one more year. In addition the artist and actor Uros Djuric was invited 2014 for a workshop and a lecture to the AdBK Munich.
With the current project we want to present positions of artists and former students of the two academies / countries in two joint exhibitions in Munich (October 2015) and Belgrade (December 2015). The participating artists are Milan Antić (Professor at the Art Academy of Belgrade), Vladimir Milanović (Professor at the Art Academy of Belgrade), Uroš Đurić (artists and actors from Belgrade), Aleksandar Dimitrijević (artists from Užice), Anuk Miladinović (former assistant to the AdBK Munich and initiator of the exchange projects), Torsten Mühlbach (artists from Munich) Maria Berauer (artist from Munich) and Jörg Besser (professor for anatomically drawing at the Art Academy of Munich).
The exhibition in Munich was shown at Halle6. The partner institution in Belgrade is the Galerija Remont.
In addition to the exhibitions, the focus is again on the exchange between the participating artists and the public. Beside the exhibitions there are artist talks and each group of guests is hosted and shown around in the cities and art szene by the locals including studio and exhibition visits.
After the end of the second exhibition we will work on a catalogue about the project and find further possibilities to show the works of this group in other cities.

On 12th December at 17h we will have artist talk in Remont gallery

Exhibition will be closed on 21st December
Od kada je Boris Burić ušetao u Remont i spontano napravio seriju fotografija atmosfere sa otvaranja izložbe Fokus grupe „Smisao za rad“, nije propustio ni jedno otvaranje. To je bio početak prijateljstva i nastanka specifične foto arhive.


Boris Burić
Bivši fudbaler. Riječanin, Paviljonac i odnedavno Karabur(m)ac. Prvi Mićin komšija. Položen vozački ispit. Bez auta. Oženjen. Po diplomi vajarski dizajner, nastavnik likovne kulture i likovni tehničar. Tezgari kao fotograf odavno. Prodavac snova. Smatran Džedajem u očima male Ive.

http://borisburic.com/