Trenutno u galeriji
Izložba finalista Nagrade  “Dimitrije Bašičević Mangelos” 2019.
Nina Galić, Jelena Pantelić, Katarina Petrović, Darko Vukić, Julija Zaharijević

Otvaranje petak 5. jul 2019. u 19h

U petak 5. jula godine u 19h u galeriji Remont otvara se izložba finalista Nagrade “Dimitrije Bašičević Mangelos”. Učesnici finalne izložbe Nagrade DB Mangelos 2019. će pre otvaranja pojedinačno predstaviti svoj rad članovima žirija, nakon čega će žiri doneti konačnu odluku o dobitniku/ci Nagrade i saopštiti je na samom otvaranju izložbe.

Ovogodišnji žiri, koji je radio u sastavu: Katarina Kostandinović (istoričarka umetnosti i kustoskinja, Kulturni centar Beograd), Stevan Vuković (teoretičar umetnosti, Beograd), Dušan Savić (freelance kustos, Beograd), Sandra Bradvić (istoričarka umetnosti, Cirih/Sarajevo i osnivačica Udruženja Sklop, Sarajevo), Nadežda Kirćanski (umetnica i prošlogodišnja dobitnica Nagrade) u prvom krugu žiriranja je odabrao 5 finalista i finalistkinja. To su (prema abecednom redu):

1.            Nina Galić
2.            Jelena Pantelić
3.            Katarina Petrović 
4.            Darko Vukić
5.            Julija Zaharijević

U drugom krugu žiriranja članovima žirija će se pridružiti i gostujuća članica Ylinka Barotto, kustoskinja saradnica u muzeju Guggenheim (Njujork). 
U saradnji sa Residency Unlimited (Njujork) i uz podršku Trust for Mutual Understanding (Njujork), Nagrada "Dimitrije Bašičević Mangelos" se organizuje i dodeljuje godišnje, pojedincu ili pojedinki, u vidu studijskog rezidencijalnog boravka u Njujorku, u trajanju od 8 nedelja. Nagrada, koja nosi ime značajnog umetnika, rodonačelnika konceptualne umetničke prakse i istoričara umetnosti sa prostora bivše Jugoslavije, Dimitrija Bašičevića Mangelosa, ove godine će biti dodeljena osamnaesti put.

Nagrada "Dimitrije Bašičević Mangelos" je podržana od strane Ministarstva za kulturu i  informisanje Republike Srbije.  

izložba traje do 28. jula 2019.


Umetnicki stejtmenti

Nina Galić

Procesom izvođenja subjekta putem objekta, koji u svojoj sadržajnosti materijalizuje realni događaj, replicira i ukazuje na stanje u kome se savremeni postkapitalizam održava na neprekidnoj proizvodnji različitih subjekata. Isticanjem i održavanjem binarnosti subjekt – objekt i odbijanjem njihovog izjednačavanja u mojoj praksi, omogućava subjektu potencijal rekonstrukcije društvene relacije moći, koji se javlja simultano pri njegovoj formaciji i proizvodnji. Ukazivanje na pomenuti potencijal odvaja tvorevinu, kontekst od autonomnosti i koncepta pristanka, sugerišući diskusiju o ovim procesima ne kao izvoru problema, već kao simptomu mnogo većeg.
Nina Galić (1987, Kraljevo) završila master studije na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu na odseku za vajarstvo 2011. godine. Nina je bila stipendista Fonda za mlade talente 2010/2011 godine. Godine 2012. primljena je u članstvo Udruženja likovnih umetnika Srbije i iste dobila status samostalnog umetnika. Polazeći od objekta kao minimizirane disciplinarne arhitekture, kreira objekte koji definišići subjekte, intuitivno pretpostavljaju savremene fenomene kapitalističkih oblika proizvodnje kulture, antagonističkih oblika ekonomija I reprodukcije klasnih odnosa moći. Njen rad uključuje objekte, skulpture, prostorne instalacije I intervencije. Samostalne izložbe održala u Kontakt Galeriji SKC Kragujevac (2017), Likovnoj galeriji Kulturnog centra Beograda (2016), Galeriji Remont u Beogradu (2015.) I Galeriji Beogradske tvrđave, Gornji grad – Stambol kapija (2011). Učestvovala na više grupnih izložbi, likovnih kolonija I radionica u Srbiji i inostranstvu, među kojima i izložba stipendista 23. internacionalnog studio programa ACC Galerije i grada Vajmara, Nemačka, “Romance mit der Revolution” (2018) I grupna izložba u sklopu radionice „Tropical Lab“ na Lasalle College of the Arts u Institute of Contemporary Art Gallery u Singapuru, „Masac - masac“  (2011). 
https://ninagalic.com/

Jelena Pantelić

U fokusu moje umetničke prakse su autobiografski narativi oblikovani kroz svakodnevne interakcije i kroz odnos sa predmetima za svakodnevnu upotrebu. Baveći se suptilnim detaljima sopstvenog iskustva, kroz svoj rad želim da pružim specifičnu interpretaciju ljudskog ponašanja nudeći tako širu sliku društvenog konteksta u kom delujem. Moja praksa podrazumeva opsesivnu metodologiju čiji su rezultati fetišizovani objekti odnosno procesi. Elementi BDSM kulture se takođe mogu prepoznati u mom radu, obzirom da sam vrlo zainteresovana za kostime, rekvizite i performativnu prirodu odnosa koji koristi nasilje u svrhu produbljivanja intime. Glavni mediji mog izražavanja su video i skulptura.
Jelena Pantelić (1992, Beograd) završila je osnovne studije na vajarskom odseku Fakulteta likovnih umetnosti u Beogradu. Trenutno je na završnoj godini master akademskih studija istog fakulteta, a u okviru tog programa je kao stipendista Francuske vlade provela semestar u Nacionalnoj školi lepih umetnosti u Parizu. Koristi skulpturu i video kao glavne medije vizuelnog izražavanja. Dobitnica je nagrade Sreten Stojanović za dostignuće u skulpturi za 2018. godinu. Izlagala je na brojnim grupnim izložbama među kojima su Ženske priče, Salon Muzeja savremene umetnosti u Beogradu 2019. /Mundane, Eugster galerija u Beogradu 2019. / Privatna vrednost, Švajcarska rezidencija u Beogradu 2018. / Perspektive XXXIII, Srpski Kulturni Centar u Parizu 2018. / The Wrong Biennale - Prosthetic Pavilion, online izložba 2018. Jelena trenutno priprema svoju prvu samostalnu izložbu u umetničkom prostoru U10 pod nazivom Safeword.
http://behance.net/yelpatt

Katarina Petrović

Kao umetnica i istraživačica, radim i stvaram u polju u kome se prepliću umetnost, nauka i humanistika. Moje istraživanje usmereno je se na kosmogoniju, odnosno na proces stvaranja i pojam (beskonačne) generativnosti, a u radu koristim medije poput teksta, jezika, zvuka i koda. Prateći koncept stvaranja kao problem krajnjeg porekla (kreiranje kosmosa ili pojavljivanje nečega ni iz čega), kroz rad istražujem misteriozni trenutak pojavljivanja - trenutak u kome šum postaje signal, nasumični događaj smislena informacija i reči postaju meso. Proračun koji se nalazi u jeziku, magična tehnologija izvršnog koda i čin dubokog slušanja - osnove su umetničke prakse u kojoj težim da otvorim prostor imaginarnom da postane realno i realnom da ponovo postane imaginarno.
Katarina Petrović (1986, Niš) završila je master studije na ArtScience departmanu Kraljevskog konzervatorijuma i Kraljevske akademije umetnosti u Hagu, kao i osnovne i master studije na Fakultetu likovnih umetnosti, Univerziteta umetnosti u Beogradu, na odseku slikarstvo. Kao stipendista francuske vlade pohađala je i École Nationale Supérieure des Beaux-Arts u Parizu. Ko-inicijator je ArtScience Forum platforme, podkasta i umetničkog/medijskog projekta Femkanje i članica je Trixie The Hague kolektiva, Stroom Den Haag i ULUSa. Od 2014. do 2016. bila je član RePlay ansambla za elektro-akustičnu improv muziku u Hagu. Izlagala je na samostalnim i grupnim izložbama u Beogradu (U10, festival art+science), Arnehmu (festival Oddstream), Hagu (Stroom Den Haag, izložba Kraljevske akademije umetnosti), Milanu (Salone del Mobile), Roterdamu (Test Labs u V2_ Lab for unstable media), Ljubljani (Festival Sonica i Zemlja bez ljudi II u galeriji Kapelica), između ostalih. Recentna održana predavanja i prezentacije uključuju: art +science:makers konferenciju u Beogradu, seminar Politike prostora na Norveškoj pozorišnoj akademiji u Fredrikstadu i Evropski naučni planetarni kongres u Nantu. Katarinin rad nominovan je za Emotional Synthesis nagradu FutureDome u Milanu prošle godine i nagradu Master ArtScience, Kraljevske akademije umetnosti u Hagu. Trenutno je u čitalačkoj rezidenciji umetničkog centra Stroom u Hagu, a radi kao istraživačica u Centru za transdisciplinarna istraživanja Leo Apostel u Briselu.
http://katarinapetrovic.net/

Darko Vukić

Zahvaljujući svojoj apstraktnoj realizaciji, funkcije uživaju oblik autonomije koja omogućava njihovo izvlačenje i replikaciju, autonomnu preraspodelu u različitim kontekstima i autonomnu remobilizaciju u nove svrhe. Eksponirajući istorijski kontekstualizovana dela kontingencijama sadašnjice, u radu ih usmeravam ka trenutnim stremljenjima, novim linijama umetničkog angažmana i odvijanja. Kao eksperiment u askezi spoznaje i etike kao dizajna ponašanja, podsticajne i hipotetičke dimenzije ovog pitanja su zatvorene unutar neformalnog zahteva ili traženja: kako možete da me učinite boljim? Trenutno preispitujem pojmove enkapsulacije, prehenzije i disarbitracije. 
Darko Vukić (1992, Ivanjica) diplomirao na slikarskom odseku FLU u Beogradu (2016), gde je trenutno na postdiplomskim studijama. Član je Centra za istraživačku praksu (The New Centre for Research & Practice). Izlagao je više puta grupno i samostalno, radove predstavljao i na festivalima u zemlji i inostranstvu. Žiriran je za “Perspektive 15” kao jedan od najperspektivnijih mladih umetnika u organizaciji Šok zadruge u Novom Sadu (2016), a dobitnik je nagrade za crtež FLU (2013). Gostujući je predavač na kursu Facing the Art (2019), FUD UJEP u Usti nad Labem u Češkoj, u čijoj se kolekciji nalazi i njegov rad. Kustos je Prosthetic paviljona za The Wrong - digitalno bijenale umetnosti (2019/20). Vukić objavljuje tekstove i vizuelne intervencije u časopisima za umetnost i arhitekturu kao što su Zent (Nova iskra) i 303 (Zagreb, Sarajevo, Novi Sad), kao i POSTblank (Mad Gleam Press, Njujork).


Julija Zaharijević

Julija Zaharijević je umetnica čija se praksa bavi brzom cirkulacijom slika u globalizovanom društvu i posledicama koje takvo stanje ima na sferu privatnog, političkog i u umetnosti. Zanima je mogućnost autentičnosti u neoliberalnom kapitalizmu—u doba u kojem je izobilje proizvoda, slika i identiteta uvek na raspolaganju. Ideja autobiografije i njene konstrukcije koju omogućava takvo izobilje takođe su učestale teme u njenom radu. Ona uglavnom radi u medijumima performansa, teksta, kolaža i videa.
Julija Zaharijević (1991, Beograd; živi i radi u Beču) je nakon završenih studija slikarstva u Beogradu i jednog semestra provedenog u Parizu, 2014. godine počela studije na Akademie der bildenden Künste u Beču. Izlagala je na jednoj samostalnoj (Bounce – Muhry, Hamburg, 2018) i na brojnim grupnim izložbama (Nome d’us – Shore, Beč, 2019; Mundane – Eugster || Beograd, 2019; You’re a Giant – Voždovačka galerija, Beograd, 2018; ferry tales, St. Johann ferry “Ueli”, Bazel, 2017; You’ve Seen Me Before I, Between Appropriation and Déjà-vu, mumok kino, Beč, 2015; itd.) Zajedno sa grupom umetnika od 2016. godine vodi nekomercijalni izložbeni prostor Gärtnergasse u Beču.
http://julijazaharijevic.com/